Ve Bahar Geldi...

Bir kış daha gördü insanlık. Dolu ya da boş, sıcak ya da soğuk, rock  ya da slow… Bu kış, kimisi sevdiğinden ayrıldı, kimisi yerinden yurdundan. Kimisi doğum gördü, kimisi ölüm. Kimisi sevgililer günü kutladı, çoğu da yılbaşını. Kimisi bahçeden portakal topladı, kimisi diskoda-barda hopladı. Kimisi yeni oyuncağıyla tur attı, kimisi yeni cicileriyle hava. Kimisi kayak yaptı, kimisi arkadaşına kıyak. Kimisi boş boş oturdu, kimisi blog yazıp durdu. Kimisi ödev yaptı, kimisi kariyer. Kimisi kursa gitti, kimisi tatile. Kimisi yurt dışını gezdi, kimisi sadece mahalleyi. Kimisi işe koştu, kimisi mutluluktan coştu. Kimisi vampirleri izledi, kimisi de İvedik’i. Kimisi dans etti, kimisi sohbet. Kimisi içini döktü, kimisi içine attı. Velhasıl bir kış geçti; bazımız için bir, bazımız için bin ümidi barındıran… Bu kış da hep baharın gelmesini bekledik. Uğur böceklerinin çimlerde, bizim de onların peşinde koştuğumuz anları arzuladık. Ailemizle bir hafta sonu pikniğini ümit ettik. Çağlaları tuza batırıp ağzımıza götürdüğümüzü düşledik. Belki “Bahar gelsin de tadilat yaparız” dedik. Ya da sıcak havada buz gibi bir dondurma yemek istedik. İşte geldi. Zaten geçenler, önceden arkadaşı cemreyi falan göndermişti. Şimdi de kendisi geldi.

Hoş geldi! 3 ay boyunca da gitmeye niyeti yok. Bize yeni müjdeler, leziz meyveler, açık havalar, mutluluk dolu anlar, kıpır kıpır insanlar getirmiş. İnsanın içine neşe ve huzur dolduran bu baharı coşku ve selamla karşılıyoruz. Gönül ister ki, bu yaşam kelebeğini hepimiz uzun yıllar yakalayabilelim.

Ancak kışa da teşekkür ediyoruz. O olmasa baharı özleyemezdik…  

NİSA AVCI