Afşın Avcı

Pursuit of Happyness – Umudunu Kaybetme

Pursuit of Happyness – Umudunu Kaybetme

Oyuncular: Will Smith, Jaden Smith

Yönetmen: Gabriele Muccino

Yapım: Dram, 2006, ABD

Will Smith ve Jaden Smith’in başrollerini paylaştığı 2006 yapımı film Christopher Gardner‘ın gerçek hayatını anlatıyor. Amerika’da iş dünyasının 80′lerdeki halini ve bu durumun insanlar üzerindeki etkisini anlayabiliyoruz. Chris Gardner da bu dünyanın içinde karısı ve oğluyla hayata tutunmaya çalışıyor.

Daha fazla spoiler vermeden birkaç not eklemek istiyorum filmle ilgili. Will Smith’e eşlik eden kişi Will Smith’in gerçek oğlu Jaden Smith. Ufaklık oyunculuğu ve tatlılığıyla adından fazlasıyla söz ettirmiş filmden sonra. Benim de kalbimi fethetti diyebilirim.

Film temelde vazgeçmemek ve mücadele etmek üzerine. Chris Gardner’ın “hiçbir şey”den nasıl “her şey” yarattığının hikayesi. Bir başarı sembolü… İzlerken zaman zaman gözlerinizi dolduran sahneler mevcut. Fakat… Film hakkında bir görüş de popülist olduğu. “Chris Gardner ile işe başvuran ve pozisyonu elde edemeyen diğer stajyerlere ne oldu?”, “Peki Gardner milyon dolarlarla oynamaya başladıktan sonra eski-kendisi gibi olan insanlar için bir şey yaptı mı?”. Bu tip sorular çoğaltılabilir. Özetle bu tip hayatların her gün her yerde var olduğunu bilmemiz de gerekiyor. Yani şunu fark ettiğinizde kendinize biraz da kızmıyor değilsiniz; Christopher Gardner sisteme ayak uydurup başarılı bir Broker olabildiği için ona alkış tutuyoruz en sonunda…

Ne olursa olsun, Will Smith’in oyunculuğu takdire şayan. Daha önce “I am Legend” ile hak ettiği saygıyı sağlamlaştıran Smith, bu filmde saygıyı takdire dönüştürebilmiş.

Filmden beğendiğim birkaç alıntı;

Martin Frohm: What would you say if man walked in here with no shirt, and I hired him? What would you say?
Christopher Gardner: He must have had on some really nice pants.

Christopher Gardner: Maybe happiness is something that we can only pursue and maybe we can actually never have it.

Filmin son sahnesinde Will Smith oğlu ile yürürken karşıdan gelen adama başını hafifçe sallayarak selam verir. Ardından başını çevirerek gülümser.. Bu adam kimdir? Bu adam Christopher Gardner’ın ta kendisidir.

Christopher McCandless ve Tuhaf hikayesi

Ice Age 3‘ü izledikten sonra film izleme arzumun yerine geldiğinden bahsetmiştim. Bu doğrultuda birkaç gün önce Sean Penn‘in “Into the Wild“ını izledim. Film sadece film olmaktan öte bir felsefeyi, bir anlayışı, görüşü anlatmaya çalışıyordu ve filme hikayesi konu olan Christopher McCandless‘ın hayatı ilgimi çekti. Filmden de yola çıkarak McCandless‘ın hikayesinden bahsetmek istedim.

Christopher McCandless 12 Şubat 1968′de Güney Kaliforniya’da doğdu. 6 yıl ailesiyle birlikte El Segundo kasabasında yaşadıktan sonra Washington yakınlarındaki Annandale kasabasına taşındılar. Christopher’ın babası Walt McCandless NASA‘da çalışıyordu, annesi(Wilhelmina “Billie” McCandless) ise önce Hughes Aircraft şirketinde sekreterlik daha sonra da evinden yürüttüğü bir başarılı bir danışmanlık işi yaptı. McCandless ailesinin finansal durumu çok iyi olmasına rağmen aile içinde hep sorun yaşanıyordu. Walt ve Wilhelmina pek çok kez ayrılığın eşiğine gelmişlerdi. Walt‘ın Wilhelmina‘ya şiddet uyguladığı da yazılanlar arasında.

Ailedeki diğer sorun ise Chris‘in babası Walt‘ın daha önceye ait bir evliliğinin ve bu evliliğe ait çocuklarının bulunmasıydı. Öyle ki Chris ve kız kardeşi Carine doğduğunda dahi Walt McCandless‘ın önce ki evliliği henüz bitmiş değildi. Ve Christopher bunu bir yaz tatilinde Kaliforniya‘ya yaptıkları seyahette öğrendi.

Continue reading…

Ice Age 3, Harika!

Çok uzun zamandır film izleyemiyordum. Yaklaşık 6 aydır, hangi filmi izlemeye kalkışsam sıkılıp bırakıyordum(Benjamin Button, Top Secret…). Bu film orucunu Ice Age 3 ile bozdum. Pazartesi sabahı Mars Entertainment Group’un davetiyle Ice Age 3′ü izlemeye gittim. Öncelikle Cinebonus’taki ekranlarda dönen fragmanlar ben de film izleme isteği uyandırdı. Sonrasında da Ice Age beni eski günlerime götürdü.

Real 3D ile gösterilen ilk filmmiş Ice Age 3. Çok da iyi geldi. Öncelikle ikinci filmden kat kat iyi olduğunu söyleyebilirim. 1. film kadar iyi.. Ben ikincisini hiç sevmemiştim.

Scrat’in aşkı bulduğuna tanık oluyoruz 3. filmde. Sid ise yine hem sevimli hem de baş belası. Ama bu film için en önemli nokta Real 3D ile gösterilmesi. Bu teknoloji gerçekten harika, sinema salonuna kar yağıyor zannettim bir ara:) Ve sonra dinazorlarla iç içeydik… Normal görüntüden apayrı bir tecrübe, kesinlikle tavsiye ediyorum.

Filmin müzikleri çok hoş. Müzikleri derken aslında ses efektlerini kast ediyorum. Sadece sesleri dinleseniz, çizgi film olduğunu anlamazsınız. Bunun yanında görüntüler yıllar geçtikçe çok daha güzelleşiyor, gerçekçi hale geliyor.

Filmde öyle bir karakter var ki, izle izle doymazsınız. Birazcık Jack Sparrow, birazcık da Rambo’dan bozma bir karakter… Ama bulunduğu sahnelerde o kadar çok eğlendiriyor ki o olmasa filmin hiçbir tadı kalmayacak. Bir de ufak dinazorlar.. Onları da unutmamak lazım:)

Bu tip animasyonların artık ‘çocuklar için’ olmadığına da karar verdim bu filmde. Çünkü yaşı hayli ablalar abiler çocuklardan daha fazla eğlendiler, benim gibi tıpkı:=)

Recep İvedik

Bir ay önce fragman yayınlandı. Herkes koptu, “Şahan yine yaptı yapacağını” demiştik. Recep İvedik karakteri özellikle “Kim 500 Bin İstemez ki!” yarışması ile kendini gayet sevdirmiş ve bizi gülmekten yerlere yatırmıştı. Bunun yanında her yerde de Recep İvedik geyikleri dolaşmaya başlayınca… Bu filme gitmek farz oldu. Gittim. Çıkar çıkmaz da “gidip düzgün bir film izlemek istiyorum” dedim kendi kendime. Öyle ki, tüm film Recep İvedik üzerine kurulmuş, en fazla on tane farklı çeşit espri ve güldürü unsuru vardı filmde. Ya İvedik’in tokatına, tekmesine, ya küfürüne, ya da toplum içinde düştüğü komik duruma gülüyorsunuz. Esprilerde zeka unsuru neredeyse hiç yok. Tamam, Şahan Gökbakar’ın yarattığı bu karakterin başarısız olduğunu söyleyemem. Ama bu filmle bu karakteri öldürdü diyebilirim. On üzerinden beş, en iyi ihtimalle…